അനുഭവങ്ങൾ നൊമ്പരങ്ങൾ|02

       സഹപ്രവർത്തകർ വിവിധ മാർഗ്ഗങ്ങളിലേക്ക് പിരിഞ്ഞ് പോയി. അതോടെ മദ്രസ്സയുടെ ആപ്പീസ് മുറി

യിൽ ബദറുൽ മുനീർ തനിച്ചാണുണ്ടാ

യിരുന്നത്.  ളുഹർ ബാങ്ക് വിളിക്കുന്നത് വരെ അവൻ അവിടെ തന്നെ തനിച്ചി

രുന്നു.അല്ലാതെന്തു ചെയ്യാൻ. കൂട്ടിന് ഒരാള് വേണ്ടേ?.പുറത്തേക്കിറങ്ങി പോ

കാൻ നാട്ടിൽ ആരുമായും പരിചയമില്ല. 

സ്വന്തം നാട്ടിലെ പോലെ വറുതെ പുറത്തി

റങ്ങി അലഞ്ഞ് തിരിയാനും, വെറുതെ ഏതെങ്കിലും കടയിൽ കയറി വായിൽ നോക്കിയിരിക്കാനും പറ്റില്ല.താൻ ബഹു

മാന്യനും അവർകളുമായി മാറിയിരിക്കു

കയാണ്.ളുഹർ ബാങ്ക് കേട്ടപ്പോൾ ബദറു

ൽ മുനീർ പള്ളിയിലേക്ക് പോയി.പള്ളയും മദ്രസയും സമീപം തന്നെയാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.നിസ്കാരം നിർവഹിക്കാൻ പള്ളിയിൽ ഏതാനും ആളുകൾ വന്നിട്ടു

ണ്ടായിരുന്നു. തന്നെ കണ്ടപ്പോൾ അയാ

ൾ ആരാണെന്ന് പള്ളിയിൽ വന്നവർ ആ

രാഞ്ഞു. അങ്ങിനെ ബദറുൽ മുനീർ അ

വരുമായി പരസ്പരം പരിചയപ്പെട്ടു. നല്ല

 മാന്യമായ സമീപനവും പെരുമാറ്റവും.അ

വരുടെ മുഖത്ത് തന്റെ നാട്ടിലുള്ളവരുടെ 

മുഖത്ത് പ്രകടമായത് പോലെയുള്ള നിന്ദ്യ

തയുടെ ഭാവമായിരുന്നില്ല.അവരിൽ മാ

ന്യമായ ഭാവം കളിയാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവർ തങ്ങളുടെ ഹൃദയാന്തരങ്ങളിലേ

ക്ക് തന്നെ സ്വാഗതം ചെയ്യുകയായിരുന്നു.

താൻ ജനിച്ചു വളർന്ന നാടിനേക്കാൾ  ഉ

ത്തമമാണ് ആ നാടും നാട്ടുകാരുമെന്ന് ബദറുൽ മുനീർ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു. ള്വു

ഹർ നിസ്കാരം നിർവഹിച്ച ശേഷം ബദ

റുൽ മുനീർ വീണ്ടും മദ്രസയിൽ പോയി

 തനിച്ചിരുത്തം തുടർന്നു.കുറേ കഴിഞ്ഞ

പ്പോൾ ബദറുൽ മുനീർ  മദ്രസ്സയുടെ ഓ

ഫീസിൽ നിന്നും വരാന്തയിലേക്കിറങ്ങി. 

തുറന്നിട്ട ജനലഴികൾക്കിടയിലൂടെ മദ്രസ്സാഹാളിലെ ചുമരിലെ ഘടികാരത്തിലേ

ക്ക്   നോക്കി.സമയം  രണ്ട് മണി ആയി

രിക്കുന്നു.വീണ്ടും അവൻ ഓഫീസ് മുറി

യിലെ കസേരയിൽ  ചെന്നിരുന്നു.വല്ലാ

തെ വിശക്കുന്നു. എന്ത് ചെയ്യും? ഇങ്ങി

നെ കുണ്ഠിതപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു പയ്യ

ൻ മദ്രസയുടെ ഓഫീസിന്റെ വാതിലിന്നരി

കിൽ വന്ന് സ്നേഹ ബഹുമാന പൂർവ്വം 

പുഞ്ചിരിയോടെ അസ്സലാമു അലൈകും എന്ന് ബദറുൽ മുനീറിനെ അഭിവാദ്യം ചെ

യ്തു.ബദറുൽ മുനീർ വ:അലൈകു മുസ്സ

ലാം എന്ന്‌ പ്രത്യഭിവാദ്യവും ചെയ്തു. തുട

ർന്ന്  ഉസ്താദേ ചോറ് തിന്നാൻ പോക്വാ

 വാ എന്ന് പറഞ്ഞു.അത് കേട്ടപ്പോൾ മു

നീറിന് വളരെ ആശ്വാസമായി.അവൻ 

എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തിറങ്ങി. ആപ്പീസ് മുറിയുടെ വാതിൽ പൂട്ടി.അവൻ വീണ്ടും മദ്ര

സയുടെ ജനലഴികൾക്കിടയിലൂടെ ചുമരി

ലെ ഘടികാരത്തിലേക്ക് നോക്കി. സമ

യം രണ്ട് മണി കഴിഞ്ഞ് മുപ്പത് മിനിറ്റായി

രിക്കുന്നു.തന്നെ കൂട്ടാൻ വന്ന പയ്യന്റെ 

 കൂടെ ബദറുൽ മുനീർ  ഇറങ്ങി നടന്നു.

ബദറുൽ മുനീർ പയ്യന്റെ കൂടെ ഉച്ച ഭക്ഷ

ണം കഴിക്കാനുള്ള വീട്ടിലെത്തി. ആ നാ

ട്ടിലെ വീടുകളിൽ വെച്ച് സാമാന്യം തര

ക്കേടില്ലാത്ത വീടായിരുന്നു അത്. ഗ്രിൽ

സ് വെച്ചിട്ടുണ്ട്.ആ കാലത്തെ സമകാലീന വീടിന്റെ തൊട്ട് പിറകിലെന്ന്‌ പറയാം.  

നിലത്ത് കാവി ചേർത്ത സിമന്റാണ് തേ

ച്ചിരിക്കുന്നത്.പ്രൗഢഗംഭീരമായ വീടെന്ന് 

പറയാനും പറ്റില്ല.ഒരു പൗരാണിക വീടുമ

ല്ല.ആ വീട്ടിൽ ചെന്ന് കയറുമ്പോൾ ഗൃഹ

നാഥൻ കോലായിലെ തിണ്ണക്കരികിലുള്ള തുണി കസേരയിൽ മലർന്ന് ചാരിക്കിടക്കുകയാണ്.നല്ല ഉയരവും ഉയരത്തിനൊത്ത തടിയുള്ള ആൾ. ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ 

തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിത്വം ബോധ്യമാവും.ബദറുൽ മുനീറിനെ കണ്ടപ്പോ

ൾ  അയാൾ എഴുന്നേറ്റ് ഗ്രിൽസ് തുറന്നു.

 ബദറുൽ മുനീർ അയാളോട് അസ്സലാമു

 അലൈകും എന്ന് അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.

വ:അലൈകുമുസ്സലാം എന്ന് അയാൾ പ്ര

ത്യഭിവാദ്യവും ചെയ്തു.തുടർന്ന് 

 "വാ ഇരിക്ക്". 

കോനായിലെ കസേരയിലേക്ക് ചൂണ്ടി

ക്കൊണ്ടയാൾ പറഞ്ഞു.ബദറുൽ മുനീ

ർ ആ കസേരയിൽ  ചെന്നിരുന്നു. അവ

ർ പരസ്പരം പരിചയപ്പെട്ടു.അയാളുടെ  പേര് കുഞ്ഞിമൂസ ഹാജി.വീട്ടു പേര് ഇല്ല

ത്ത് കുനിയിൽ.മദ്രാസിൽ പല ചരക്ക് കട നടത്തുകയാണയാൾ.സംസാരിക്കുന്ന

തിനിടയിൽ അയാളുടെ മകൻ സുപ്രകൊ

ണ്ട് വന്ന് തിണ്ണമേൽ വിരിച്ചു.അപ്പോൾ 

അയാളെഴുന്നേറ്റ്  പറഞ്ഞു.

 "വാ നമുക്ക് ചോറ് തിന്നാം".

ബദറുൽ മുനീറെഴുന്നേറ്റ് ഗ്രിൽസ് തുറന്ന് 

വീടിന്റെ പുറത്ത്‌ ചെയ്തിയുടെ ഇടത് അ

റ്റത്ത് സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന പൈപ്പ് തുറന്ന് 

കൈ കഴുകി.തിരിച്ചു വരുമ്പോഴേക്കും 

സുപ്രയിൽ ചോറും രണ്ട് തരം കറികളും 

ചോറ് തിന്നാനുള്ള നാല് ബസ്സികളും നിര

ന്ന് നിന്ന് എല്ലാവരേയും സുപ്രയിൽ കാ

ത്തു കിടക്കുകയായിരു. ഒരു പാത്രത്തി

ൽ പച്ചക്കറിയും മറ്റേതിൽ മത്സ്യക്കറിയു

മാണ്. അവരെല്ലാവരും സുപ്രക്ക് ചുറ്റും 

ചോറ് തിന്നാനിരുന്നു. വലിയൊരു തളി

ക നിറയെ കൂമ്പിച്ച് നിറച്ചാണ് ചോറ് കൊ

ണ്ട് വന്ന് വെച്ചിരിക്കുന്നത്.ബദറുൽ മുനീ

റും കുഞ്ഞിമൂസഹാജിയും, അദ്ദേഹത്തി

ന്റെ രണ്ട് ആൺ മക്കളുമടക്കം നാലു പേ

ർ മതിയാകുവോളം കഴിച്ചിട്ടും തളികയി

ൽ ചോറ് ബാക്കിയായിരുന്നു.ചോറ് തിന്ന് 

കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവരെല്ലാവരുമെഴുന്നേ

റ്റ് കൈ കഴുകി.ബദറുൽ മുനീർ ആദ്യമിരു

ന്ന കസേരയിലിരുന്ന് രാവിലെ  അബൂബ

ക്കർ മാസ്റ്റരുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന്  ചെയ്തത് പോലെ പ്രാർത്ഥിച്ചതിനു ശേഷം യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി.

     ഒരു മഹല്ലിൽ മദ്രസയിലോ പള്ളിയി

ലോ നിയമിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ മഹല്ല് നിവാ

സികളുടെ ഹിതമനുസരിച്ചായിരിക്കും  ജീ

വനക്കാരെ ജോലിയിൽ നിലനിർത്തുക. ഒരാളെ പറ്റി അയാൾ  കൊള്ളില്ല എന്ന് മ

ഹല്ല് നിവാസികളിൽ നിന്ന് അഭിപ്രായ മു

യർന്നാൽ കമ്മിറ്റി കഴിവതും വേഗത്തിൽ അയാളെ പിരിച്ചു വിടും. പിന്നെ ആ ജീവ

നക്കാരന് സ്ഥലം വിടാം. അതോടെ മഹ

ല്ല് കമ്മറ്റിയുടെ ഉത്തരവാദിത്തം  കഴി

ഞ്ഞു. മഹല്ല് കമ്മിറ്റിക്ക് വേറെ ആളെ കി

ട്ടും.പിരിച്ചു വിടപ്പെട്ടവന്റെ കാര്യം തൽ

ക്കാലം പരുങ്ങലിലാവും. തന്റെ പെട്ടിയും കെട്ടുമെടുത്ത് അയാൾക്ക് സ്ഥലം വിടാം.

അസാധാരണമായി വീട്ടിൽ കയറിച്ചെല്ലു

മ്പോൾ വീട്ടിലുള്ളവർക്കും അയൽവാസി

കൾക്കും പരിചയക്കാർക്കും കാര്യം ഏ

താണ്ട് മനസ്സിലാവും. ഇഞ്ഞെന്താ ആ

ട്ന്ന് ഇപ്പം പോന്നത്? എന്ന ചോദ്യം മറച്ചു

വെക്കാമായിരുന്നിട്ടും അവർ സൗമ്യമായി ആ ക്രൂരത നിർവ്വഹിച്ചിരിക്കും.താൻ പിരി

ച്ചു വിടപ്പെട്ടു എന്ന്‌ തുറന്നു പറയാൻ ആ

ർക്കും മനസ്സുണ്ടാവില്ല.

 എന്നാൽ കണ്ണോത്തുള്ള ജനങ്ങളുടെ സ

മീപനവും ഭാവവും കണ്ടപ്പോൾ അവിടെ  

തുടർന്നു പോകാം എന്ന പ്രത്യാശ ബദറു

ൽ മുനീറിനുണ്ടായി. എന്നിരുന്നാലും ആ

രാന്റ വീട്ടിൽ നിത്യവും ഭക്ഷണം കഴിക്കാ

ൻ പോകുന്നത് ബദറുൽ മുനീറിന് ഓർ

ക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഭക്ഷ

ണത്തിന് പോകാതിരിക്കാനും പറ്റില്ല.

ബദറുൽ മുനീർ അവരുടെ വീട്ടിൽ ഭക്ഷ

ണത്തിന് യാചിച്ച് ചെല്ലുന്നതുമല്ല. അവ

ർ മാന്യമായി, നല്ല വൃത്തിയിൽ നല്ല വെടി

പ്പോടെ ആദര പൂർവ്വമാണ്  ഭക്ഷണം 

കൊടുക്കുന്നത്. എന്നാലും ഒരു ലജ്ജ. 

ആരാന്റെ വീട്ടിൽ കയറിച്ചെന്ന് ഭക്ഷണം 

കഴിക്കുന്നതും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴി

ഞ്ഞാൽ മറ്റുള്ളവരെ ബോധിപ്പിക്കാൻ 

വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതും ബദറുൽ

മുനീറിന് ശീലമുണ്ടായിരുന്നില്ല.ഉച്ചത്തിൽ

നല്ല തമാശകൾ പറഞ്ഞ് പൊട്ടിച്ചിരിക്കാ

നുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം തനിക്ക്‌ നഷ്ടമായിരി

ക്കുന്നു. നീലത്തിന്റെ വെള്ളത്തിൽ വീണ് ശരീരം നീലനിറമായപ്പോൾ കാട്ടിൽ ചെ

ന്ന് മൃഗങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ദൈവ ദൂതനാ

യി ചമഞ്ഞ ഒരു കുറുക്കന്റെ അവസ്ഥ

യാകുമോ തനിക്ക് എന്ന ആശങ്ക മുനീ

റിനെ വല്ലാതെ ഉൽകണ്ഠാകുലനാക്കി.

ആ കഥ ബദറുൽ മുനീർ ഓർത്തു. 

        പണ്ടൊരു കുറുക്കൻ യാദൃശ്ചികമാ

യി നീലത്തിന്റ ലായനിയുള്ള പാത്രത്തിൽ വീണു. അതിൽ നിന്ന് കരക്ക് കയറിയ കു

റുക്കന്റെ ശരീരം നീലനിറമായി. തന്റെ ശരീരം നീല നിറമായത് കണ്ടപ്പോൾ കു

റുക്കനൊരു കൗശലം തോന്നി. അവൻ കാട്ടിൽ ചെന്ന് കുറുക്കന്മാരോടും സിം

ഹരാജനടക്കം മറ്റു മൃഗങ്ങളോടും താൻ ഇന്ന് മുതൽ നിങ്ങളിലേക്ക് അയക്കപ്പെട്ട ദൈവദൂതനാണെന്നും, തന്നെ ദൈവം നിങ്ങളിലേക്ക് ദൂതനായി അയച്ചത് കൊ

ണ്ടാണ് തന്റെ ശരീരം നീല നിറമായതെ

ന്നും കുറുക്കൻ വിളമ്പരം ചെയ്തു. മൃഗ

രാജനടക്കം എല്ലാ മൃഗങ്ങളും കുറുക്ക

നെ വിശ്വസിച്ചു.മൃഗരാജനടക്കം സകല

മൃഗങ്ങളും കുറുക്കന്റെ  ഉപദേശം  കേൾ

ക്കാൻ കുറുക്കന്റെ സദസ്സിൽ സന്നിഹി

തരായി. ഒരു ദിവസം  കുറുക്കനു മറ്റു 

മൃഗങ്ങൾ കുറേ ഭക്ഷണ വിഭവങ്ങൾ ഭക്തി ആദര പൂർവ്വം കാണിക്കയർപ്പിച്ചു. വയറ് നിറയെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച കുറുക്കനി

ൽ  തന്റെ നൈസർഗ്ഗിക സ്വഭാവം പ്രകട

മായി.അവനറിയാതെ തന്റെ തലമേല്പോ

ട്ടുയർത്തി ഓരിയിടാൻ തുടങ്ങി. ഇത് ക

ണ്ടപ്പോൾ കുറുക്കന്മാരും മറ്റ് മൃഗങ്ങളും സിംഹ രാജനടുക്കം ഏക കണ്ഠ്യേന അ

വൻ ദൈവ ദൂതനല്ലെന്നും തങ്ങളെ പോ

ലെ കേവലം ഒരു മൃഗമാണെന്നും അവൻ 

തങ്ങളെ വഞ്ചിക്കുകയായിരുന്നെന്നും 

തിരിച്ചറഞ്ഞ് അവനെ കാട്ടിൽ നിന്നും

 പുറത്താക്കി. തനിക്ക് ആ കുറുക്കന്റെ അവസ്ഥയാകാതിരിക്കട്ടെ എന്ന്‌ ബദറുൽ മുനീർ ആഗ്രഹിച്ചു.ആ കുറുക്കനെ പോലെ താനും ഒരു മാന്യനായിരിക്കുന്നു.

ഉസ്താദ്‌ എന്ന വിശേഷണങ്ങളും സവി

ശേഷതകളും തനിക്ക് പരിമിതികൾ തീ

ർത്തിരിക്കുന്നു.കുറുക്കന് നീലനിറമാ

ണെങ്കിൽ തനിക്ക് വെള്ള വസ്ത്രം എന്ന

വ്യത്യാസം. ഒരു ദിവസം താൻ മറ്റുള്ളവ

രെ പോലെ അതിരുവിട്ട് തമാശ പറയു

കയും, പൊട്ടിച്ചരിക്കുകയും ചെയ്താൽ 

ആ കുറുക്കന്റെ ഗതി തനിക്കും  വരുമെ

ന്ന ഉൾഭയം ബദറുൽ മുനീറിലുളവായി.

പൊട്ടിച്ചിരിയും മറ്റും ഹറാമല്ലെങ്കിലും അ

തെല്ലാം തന്റെ പദവിക്ക് ചേർന്നതല്ലാതാ

യിരിന്നുക്കുന്നു.നിന്റെ കൂടെയുള്ളവരും 

അങ്ങിനെത്തന്നെയല്ലേ? എന്നായിരുന്നു 

ചിലരുടെ മറു ചോദ്യം. ശരിയാണ്. കൂടെ

യുള്ളവരും അങ്ങിനെ തന്നെയാണ്.

പക്ഷേ..... കൂടെയുള്ള സഹ പ്രവർത്തകർ കുഞ്ഞു നാളിൽ തന്നെ പരമ്പരാഗ

ത പള്ളിദർസിൽ നിന്ന് പഠിച്ച് വീടുകളിൽ പോയി ഭക്ഷണം കഴിച്ച് വളർന്നവരാണ്. തന്നെ പോലെ അവർക്ക് ആരാന്റെ വീട്ടിൽ പോയി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് 

പുതിയ കാര്യമൊന്നുമല്ല. തന്റെ മനസ്സ് 

ഈ സമ്പ്രദായത്തോട് ഒട്ടും ഇണങ്ങിയിട്ടി

ല്ല. താൻ നിർഭയത്വത്തോടെയായിരുന്നു 

സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരു

ന്നത്.അന്ന് തന്നെ നിരീക്ഷിക്കാനും വില

യിരുത്താനും ആരുമില്ലായിരുന്നു.കുടും

ബ വീടുകളിൽ നിന്ന് പോലും ഭക്ഷണം 

കഴിക്കാൻ അന്ന് തനിക്ക് മടിയായിരു

ന്നു. തന്റെ വീടിന്റെ കോനായിൽ ഒരു ക

ട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു.അതിന്മേലിരുന്നാണ് 

താൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നത്. താൻ  ചോ

റ്  തിന്നുമ്പോൾ തന്റെ വീട്ടിലെ പൂച്ച തറ

യിലിരുന്ന്, താൻ ചോറ് വായിലിടുമ്പോൾ  തല ഉയർത്തി തന്റെ വായിലേക്ക് നോ

ക്കും. 

കൈ ഭക്ഷണത്തിലിടുമ്പോൾ പൂച്ച മുഖം 

താഴ്ത്തും.ഇങ്ങിനെ ഭക്ഷണത്തോടുള്ള 

ആർത്ഥി പൂച്ച പ്രകടമാക്കും. ഇത് കാണു

മ്പോൾ ബദറുൽ മുനീർ സഹതാപ പൂർ

വ്വം  ചോറ് കറിയുമായി കൂട്ടിക്കുഴച്ച് ധാരാ

ളം ചോറ് പൂച്ചക്കിട്ട് കൊടുക്കും. പൂച്ച അ

ത് ആർത്ഥിയോടെ തിന്നും. തിന്ന് കഴി

ഞ്ഞാലും പൂച്ച  തന്റെ സമീപത്ത് തന്നെ യിരിക്കും. വീണ്ടും ചോറ് ഇട്ട് കൊടുത്താ

ൽ ആദ്യമുണ്ടായിരുന്ന ആർത്ഥിയില്ലെ

ങ്കിലും പൂച്ച അത് സാവകാശം തിന്ന്‌ തീർ

ക്കും. ഇങ്ങിനെ ചെയ്തതിന്റെ പുണ്യം

കൊണ്ടാവാം ഓർക്കാപ്പുറത്ത് തനിക്ക്

 ചൊക്ലി കണ്ണോത്ത് പള്ളിയിൽ  ജോലി കിട്ടിയതും, താൻ  സ്നേഹ പൂർവ്വം എങ്ങി

നെ തന്റെ വീട്ടിലെ പൂച്ചയെഭക്ഷപ്പിച്ചു

വോ  അതിനേക്കാൾ ഉത്തമമായ രീതിയി

ലാണ്  കണ്ണോത്തുള്ളവർ തന്നെയും ഭ

ക്ഷിപ്പിച്ചത്.തുടർ ദിനങ്ങളിൽ പൂച്ചക്കു

ള്ള അന്നദാനം തുടരണമെന്ന് ബദറുൽ 

മുനീറിനാഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു.*******

എന്നിരുന്നാലും ആരാന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നല്ലേ ഭക്ഷണം കഴിക്കു

ന്നത്. സ്വന്തം വീട്ടിലെ പോലെ പൂച്ചകൾ

ക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുക്കാനുള്ള സ്വാത

ന്ത്ര്യം ബദറുൽ മുനീറിനുണ്ടായിരുന്നില്ല.

എന്നാലും ധാന്യങ്ങൾ വാങ്ങി എവിടെയെ

ങ്കിലും വിതറി പക്ഷികൾക്ക് ദാനംചെയ്യാ

മായിരുന്നു.ഇങ്ങിനെ ഒരാശയം അന്ന്  

മനസ്സിലുദിച്ചില്ല. ആ അന്നദാനം താൻ തുടർന്നിരുന്നെങ്കിൽ തനിക്ക് നല്ല ഐ

ശ്വര്യ പൂർണ്ണമായ ജീവിതമുണ്ടായിരിക്കു

മെന്ന്  പിൽ കാലത്താണ്ബദറുൽ മുനീർ വിലയിരുത്തിയത്. നിത്യവും ചെയ്തു വ

രുന്ന പുണ്യകർമ്മം നിർത്തിയാൽ അതി

ന് ഭവിഷ്യത്തുണ്ടാകുമെന്ന് ഗുരുമുഖത്ത് നിന്ന് ബദറുൽ മുനീറിന് കേട്ടറിവുണ്ടായി

രുന്നു. പിന്നീട് അനുഭവത്തിൽ മനസ്സിലാ

ക്കുകയും ചെയ്തു. അത് നിർത്തിയത് കൊണ്ടാവാം ചൊക്ലിയിൽ നിന്ന് തനിക്ക് തുടക്കത്തിലുണ്ടായിരുന്ന സമാധാനവും സന്തോഷവും പിന്നീടുണ്ടാവാതിരുന്നത്.

ഭൂമിയിലുള്ളവരോട്  കരുണ ചെയ്താൽ ആകാശത്തുള്ളവർ നിങ്ങളോട് കരുണ ചെയ്യുമെന്ന് ബദറുൽ മുനീർ മനസ്സിലാ

ക്കിയിരുന്നു.ആകാശത്തുള്ളവർ കരുണ ചെയ്യുന്നതിന്റെ അടയാളം ഭൂമിയിലുള്ള

വർ തന്നോട് കരുണ ചെയ്യുന്നതാണ്.ആ വചനത്തിന്റെ പുലർച്ചയാണ്  ചൊക്ലി

യിൽ നിന്ന്‌ താൻ അനുഭവിച്ചതും, ചൊക്ലി

യിൽ  ഓർക്കാപ്പുറത്ത് തനിക്ക് ജോലി കിട്ടിയതും. 

      ചൊക്ലി മദ്രസ്സയിൽ ജോലി ചെയ്യാൻ 

തുടങ്ങിയിട്ട് മൂന്നാം ദിവസം. ഇബ്രാഹിം 

ഉസ്താദ് ബദറുൽ മുനീറിനോട് ചോദിച്ചു.

 ഇന്ക്ക് ഞാൻ ഒരു ട്യൂഷൻ ഏർപ്പെടു

ത്തിത്തരട്ടേ ഇഞ്ഞ് എടുക്ക്വോ എന്ന്.

കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ബദറുൽ മുനീറിന് 

വലിയ സന്തോഷമുളവായി.

"ങാ"

ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ ബദറുൽ മുനീർ സമ്മതം മൂളി.അങ്ങിനെ അയാൾ ബദറു

ൽ മുനീറിനേയും കൊണ്ട്  ഒരു വീട്ടിൽ 

പോയി. ചൊക്ലി മെയിൻ റോഡിന്റെ പാർ

ശ്വത്തിൽ ഒരു വീടുണ്ട് ചൊക്ലി മൊയ്തു

ക്കാന്റെ വീട്.ചൊക്ലിയിലെ ഏറ്റവും വലി

യ കച്ചവടക്കാരനാണദ്ദേഹം.സുന്ദരമാ

യൊരു വീട്.ഗ്രിത്സ് വെച്ച് തറയിൽ ഗ്രാ

നൈറ്റ് പതിച്ച ഒരു ആധുനിക വീട്.ഇബ്രാ

ഹിം ഉസ്താദ് ബദറുൽമുനീറിനേയും കൊണ്ട് അവിടെ കയറിച്ചെന്നു. വീട് ക

ണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ബദറുൽ മുനീറിന് വലി

യ സന്തോഷമായി. ഇബ്രാഹിം ഉസ്താദ് 

ഓടാമ്പല നീക്കി ഗ്രിത്സ് തുറന്ന് വീടീന്റെ കോലായിൽ കയറി. അപ്പോൾ അകത്ത് നിന്ന് ഒരു കൊച്ചു മിടുക്കി ഓടിവന്ന് സ

ന്തോഷ പൂർവ്വം ഇബ്രാഹിം ഉസ്താദും പുതിയ ഉസ്താദും എന്ന് പറഞ്ഞ് അക

ത്തേക്ക് ഓടിപ്പോയി.അവൾ ബദറുൽ മു

നീറിന്റെ ഒന്നാം  ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന  

ഷമീമയെന്ന മിടുക്കിയായിരുന്നു. ഉടൻ തന്നെ അകത്ത് നിന്ന് ഒരു സ്ത്രീ വന്ന് ഇബ്രാഹിം ഉസ്താദേ  ഇരിക്ക് എന്ന് പറഞ്ഞ് വേഗം അകത്തേക്ക് തന്നെ പോ

യി.അവരെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവർ 

ഗൃഹനാഥയാണെന്ന് ബദറുൽ മുനീറിന്ന് മനസ്സിലായി.എന്തൊരു മാന്യമായ പെരു

മാറ്റം!മുനീർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.ഏതാനും നി

മിഷങ്ങൾക്കകം രണ്ട് ഗ്ലാസ്സ് ജൂസുമായി ആ സ്ത്രീ തിരികെ വന്ന് ബദറുൽ മുനീ

റിനും ഇബ്രാഹിം ഉസ്താദിനും കൊടു

ത്തു.മുനീർ അത് ആർത്ഥിയോടെ കുടി

ച്ചു. ജൂസ് കുടിച്ചപ്പോഴുണ്ടായ അനുഭൂതിയാലും സന്തോഷത്താലും  മുനീറിന്റെ മു

ഖം പ്രസന്നമായി. പുഞ്ചിരിയാൽ അവ

ന്റെ ചുണ്ടുകൾ വിടർന്നു.അവന്റെ മഞ്ഞ

ളിപ്പുള്ള പല്ലുകൾ അവന്റെ പുഞ്ചിരിക്ക് മാറ്റു പകർന്നു.താൻ ഇയാളെ ട്യൂഷനെടു

ക്കാൻ കൊണ്ടുവന്നതാണെന്ന് ഇബ്രാ

ഹിംഉസ്താദ് ആ സ്ത്രീയോട് പറഞ്ഞു.

 "അവരെ പേരെന്താ? "

 ഇബ്രാഹിം ഉസ്താദിനോട് ആ സ്ത്രീ 

ചോദിച്ചു.

"ബദറുൽ മുനീർ".

ഇബ്രാഹിം ഉസ്താദ്‌ മറുപടി പറഞ്ഞു.

അങ്ങിനെ അന്ന് വൈകുന്നേരം മുതൽ ട്യൂഷൻ തുടങ്ങമെന്നേറ്റു അവർ രണ്ട് പേരും ആ വീട്ടിൽ നിന്ന്‌  പള്ളിയിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങി.അന്ന് വൈകുന്നേരം ത

ന്നെ ട്യൂഷൻ ആരംഭിച്ചു.മറ്റന്നാളും അതി

ന്റടുത്ത ദിവസവും മുഹർറം ഒൻപതും പ

ത്തുമാണ്.പിറ്റേന്ന് മദ്രസ്സ വിടുന്നതിന്റെ 

മുന്നോടിയായി നീണ്ട ബെല്ലടിക്കുന്നതി

ന്റെ തൊട്ട്മുമ്പ് പഠിതാക്കളുടെ ശ്രദ്ധ ക്ഷ

ണിച്ചു കൊണ്ട് ഇബ്രാഹിം ഉസ്താദു വിദ്യാർത്ഥികളോട് പറഞ്ഞു.

 "നാളെയും മറ്റന്നാളും മഹർറം ഒൻപതും പത്തും ആയതിനാൽ രണ്ട് ദിവസം മദ്ര

സ്സക്ക് അവധിയാണ്. എല്ലാവരും മുഹർ

റം ഒൻപതിനും പത്തിനും നോമ്പനുഷ്ഠി

ക്കേണ്ടതാണ്. ഇത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നീണ്ട ബെല്ലടിച്ച ശേഷം സ്വലാത്ത് ചൊല്ലി മദ്രസ്സ വിട്ടു. രണ്ട് ദിവസം മദ്രസ്സക്ക് അവ

ധിയായതിന്റെ സന്തോഷത്താൽ ആർപ്പ് വിളിയുമായി വിദ്യാർത്ഥികൾ വീട്ടിലേക്കു പോയി.

   ബദറുൽ മുനീറും കാഞ്ഞിരത്തിൻ 

കീഴിലുള്ള പള്ളിയിൽ ജോലിചെയ്യുന്ന മൊയ്തീൻ മുസ്ല്യാരും ഒഴികെയുള്ളവ

രെല്ലാം മുഹർറം ഒമ്പതും പത്തും ലീവിന് 

നാട്ടിൽ പോയി. മൊയ്തീൻ മുസ്ല്യാർ മല

പ്പുറം വളരെ ദൂരത്തായതിനാൽ അയാൾ മാസത്തിൽ ഒരിക്കലാണ് നാട്ടിൽ പോവു

ക. ബദറുൽ മുനീറിനു നാട്ടിൽ പോകാൻ 

മനസ്സ് വന്നില്ല.ചൊക്ലിയിലെ ജീവിതമാസ്വ

ദിക്കാൻ മുനീർ തീരുമാനിച്ചു.നിടുമ്പ്രത്തെ പോക്കർ മൗലവിയോട് വാങ്ങിയ 

പണം തിരിച്ചു കൊടുക്കാനുമില്ലാത്തതി

നാൽ ശമ്പളം വാങ്ങിയിട്ട് നാട്ടിൽ പോകാ

മെന്ന് ബദറുൽ മുനീർ തീരുമാനിച്ചു.അ

ന്ന് വൈകുന്നേരം ട്യൂഷൻ കഴിഞ്ഞു.ബദ

റുൽ മുനീർ തിരികെ പള്ളിയിലേക്കു വ

ന്നു. അന്ന് രാത്രി അബൂബക്കർ മാസ്റ്റ

റുടെ വീട്ടിൽ നിന്നല്ല ഭക്ഷണം. ഒരു ദിവ

സം തൽക്കാലം 

അയാൾ ഭക്ഷണം കൊടുത്തെന്നേയു

ള്ളൂ.. താഴെ പീടികയിൽ മൊയ്തുക്ക എ

ന്നയാളുടെ വീട്ടിൽ നിന്നാണ് ബദറുൽ മു

നീറിന് രാത്രി സ്ഥിരം ഭക്ഷണം.അന്ന് രാ

ത്രി താഴെ പീടികയിൽ മൊയ്തുക്കാന്റെ 

വീട്ടിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ചെന്നപ്പോൾ 

അത്താഴത്തിനുള്ള ഭക്ഷണം അയാൾ കൊടുത്തു. പിറ്റേ ദിവസം ബദറുൽ മുനീറിന് മുഹർറം ഒൻപതിന്റെ സുന്നത്ത് നോമ്പായിരുന്നു. അന്ന് വൈകുന്നേരം

അസർ നിസ്കാരാ

നന്തരം ട്യൂഷന്ന് പോകുന്നതിന്ന് മുമ്പ് പ

ള്ളിയിലെ മുല്ലയോട് എവിടെ നിന്നാണ് നോമ്പ് തുറക്കേണ്ടതെന്ന് ബദറുൽ മുനീ

ർ ചോദിച്ചു.നോമ്പ് തുറക്കാൻ ആരെങ്കി

ലും വിളിക്കുമോ? ആരെങ്കിലും നോമ്പ് തുറക്കുള്ള വിഭവങ്ങൾ കൊണ്ട് വരു

മോ?".

 അപ്പോൾ മുല്ല പറഞ്ഞു. 

"ങ്ങക്ക് ഔലാദിലെ മൊയ്തൂന്റെ വീട്ടിന്നല്ലേ ട്യൂഷൻ ? അവടെ പോയ ഒടനെ ഞാനിന്ന് നോമ്പ് തൊറക്കാനിന്നി

വ്ട്യാന്ന് എന്നങ്ങ് പറഞ്ഞേക്ക്".

"അയ്യേ ഞാൻ പറയൂല. നാണക്കേട്".

ബദറുൽ മുനീർ പറഞ്ഞു.

"നാണക്കേടൊന്നൂല്ല. അതവരിക്കിഷ്ടാ. അല്ലാതെ ങ്ങളെങ്ങിന്യാ നോമ്പ് തൊറക്ക്വാ?"

പള്ളിയിലെ മുല്ല ചോദിച്ചു.

ബദറുൽ മുനീർ ഔലാദിൽ പോയ ഉടനെത്തന്നെ നോമ്പ് തുറയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞു. കേട്ടത് പാതി കേൾക്കാത്തത് പാതി.

 "ങാ" 

സന്തോഷപൂർവ്വം അവർ സമ്മതം മൂളിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു."ങാ അല്ലേങ്കിലും ഞാന്ങ്ങളോട് പറേണോന്ന് ബിചാരി

ച്ചതാ നോമ്പ് തൊറന്ന്റ്റ് പോകാന്ന്".

 അന്ന് ട്യൂഷൻ കഴിഞ്ഞു.പഠിക്കാൻ വന്ന മൂന്ന് കുട്ടികളം അകത്തേക്ക് പോയി.

ഉടൻതന്നെ ഒരു കുട്ടി ബദറുൽ മുനീറിന്റെ അടുത്ത് വന്ന്  "ങ്ങളോടിരിക്ക്യാൻ. നോമ്പ് തൊറന്ന്റ്റ് പോകാന്ന് ഉമ്മ". 

അത് കേട്ടപ്പോൾ ബദറുൽ മുനീറിന് 

വലിയ സന്തോഷമായി. തന്നെ അവർ

നോമ്പ് തുറക്കാൻ ക്ഷണിക്കക മാത്രമല്ല. മാന്യമായ പരിഘണനയും നൽകിയിരി

ക്കുന്നു.അടുത്തുള്ള പള്ളിയിൽ നിന്ന് മഗ്‌രിബ് ബാങ്ക് കേട്ടപ്പോൾ,ബദറുൽ 

മുനീറിനെ അവർ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു. 

ഡൈനിങ് ഹാളിലെ മേഷമേൽ കാരക്ക

യും വെള്ളവും, വിവിധ തരം പഴവർഗ്ഗങ്ങ

ളും പലഹാരങ്ങളും ജ്യൂസുകളും നിരത്തി വെച്ചിരിക്കുന്നു.ബദറുൽ മുനീർ ആദ്യമാ

യി കാരക്കയും വെള്ളവും കുടിച്ചു.അതാ

ണല്ലോ നോമ്പ് തുറയുടെ സുന്നത്ത്.പി

ന്നെ ജ്യൂസ് കുടിച്ചു. പഴവർഗ്ഗങ്ങളും പ

ലഹാരങ്ങളും കുറേശ്ശ കഴിച്ചു. ഓറോട്ടിയും മത്സ്യക്കറിയും ഓരോരോ

പാത്രങ്ങളിൽ താൻ കൈ കുത്തുന്നതും 

പ്രതീക്ഷിച്ച് ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തി

രിക്കുകയാണന്ന് ബദറുൽ മുനീറിന് തോന്നി.ബദറുൽ മുനീർ എല്ലാം ആർത്ഥി

യോടെ കഴിച്ചു.എങ്കിലും ഒറോട്ടിയേയും 

മത്സ്യക്കറിയേയും അവൻ അവയെ തന്റെ മുന്നിലേക്ക് വലിച്ചു വെച്ച്‌ കഴിക്കാ

ൻ തുടങ്ങി.നാളതുവരെ താൻ അനുഭവി

ച്ചതിൽ നിന്നും വിഭിന്നമായ രുചി.അവൻ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റ് കൈ

 കഴുകി പള്ളിയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. മുഹർ

റം ഒൻപതിന്റെ സുന്നത് നോമ്പ് അനുഷ്ഠിക്കുകയും ആഢംബരമായി തു

റക്കുകയും ചെയ്ത സന്തോഷത്താൽ ഉള്ളം കുളിർത്തു. പിറ്റേ ദിവസം മുഹർറം 

പത്തിന്റെ നോമ്പും മുനീർ അനുഷ്ഠിച്ചു. 

അന്ന് അസർ നിസ്കാരത്തിന്റെ ശേഷം 

ട്യൂഷന് പുറപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് ബദറുൽ 

മുനീർ മുല്ലയോട് നോമ്പ് തുറക്കുന്നതിനെ സംബന്ധിച്ചു വീണ്ടും 

ചോദിച്ചു. 

  "ഇന്നലെ തുറന്നത് പോലെ ഇന്നും നിങ്ങ

ൾക്കവിടെ നിന്ന് തുറക്കാം".

മുല്ല പറഞ്ഞു.

അന്നും ബദറുൽ മുനീർ പതിവ് പോലെ ട്യൂഷന് പോയി. 

ടൂഷൻ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബദറുൽ മുനീർ എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുമ്പായി അകത്ത് നിന്നും ധൃതിയിൽ കുടുംബ നാഥയായ ആ സ്ത്രീ വന്ന് ഇരിക്ക് നോമ്പ് തുറന്നിട്ട്‌ പോകാമെന്ന്  പറഞ്ഞു.

അന്നും ബദറുൽ മുനീർ അത്യാഢംബര 

പൂർവ്വം  നോമ്പ് തുറന്നതിനു ശേഷം

 കണ്ണോത്ത് പള്ളിയിലേക്ക് പോയി.

       ബദറുൽ മുനീർ മദ്രസയിൽ ജോലി ഏറ്റെടുത്തിട്ട് അഞ്ച് ദിവസമായി. പിന്നെ നാട്ടിൽ പോകണമെന്നോ ഉമ്മയെ കാണണമെന്നോ ഉള്ള ചിന്ത അവനുണ്ടായില്ല. 

തന്റെ കുടുംബത്തോടും തന്നെ നൊന്തു പെറ്റ ഉമ്മയോടും അവന് സ്നേഹമുണ്ട്.

സ്നേഹ പൂർവ്വം ബദറുൽ മുനീർ അവ

രെ ഓർക്കുന്നുമുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും  ചൊക്ലിയിലെ സ്നേഹ ബഹുമാനത്തോ

ടെയുള്ള മികച്ച പരിഘണന കാരണം തനിക്ക് നാട്ടിൽ പോകാൻ താല്പര്യമില്ലാ

തെയായി.തന്നെ അനാഥാലയത്തിൽ ചേർത്തതിന് ശേഷം അനാഥാലയത്തിന്റ ഭാരവാഹികൾ അന്തേയവാസികൾക്ക് ബാലന്മാർ എന്ന പരിഘണനയായിരുന്നു നല്കിയിരുന്നത്.എന്നാൽ പത്താം തരം 

കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബാലന്മാർ എന്നതിലുപ

രി തങ്ങളുടെ വ്യക്തിത്വത്തെ അവർ പരി

ഘണിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ കഴിവനുസരിച്ചു

ള്ള ഉത്തരാദിത്തങ്ങൾ തങ്ങളെ ഏൽ

പ്പിച്ചു.അവർ തങ്ങളോടുള്ള പെരുമാ

റ്റത്തിലും, സമീപനത്തിലും പരിഘണന പ്രകടമാക്കി.അനാഥാലയത്തിന്റെ ഓഫീ

സിൽ ഫയലുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാ

നും. ദൈനം ദിന കണക്കുകളെഴുതാനും  അന്തേയവാസികളെ നിയമിച്ചു.ബദറുൽ മുനീറിന് കിട്ടിയ ഉത്തരവാദിത്വം ഉസ്താ

ദുമാർ ലീവെടുത്ത് നാട്ടിൽ പോയാൽ അ

വർ മടങ്ങിയെത്തും വരെ ഒഴിവുള്ള ക്ലാ

സ്സിൽ അദ്ധ്യാപനം നടത്തുക. രോഗിക

ളായ അന്തേയവാസികളെ പ്രാഥമികാ

രോഗ്യ കേന്ദ്രത്തിൽ കൊണ്ട് പോവുക. അവരെ അനാഥാലയത്തിലേക്ക് തിരി

ച്ചെത്തിക്കുക. ആശുപത്രിയിലില്ലാത്ത മരുന്ന് ഡോക്ടർമാർ കുറിച്ചാൽ അത് മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിൽ പോയി അനാഥാ

ലയത്തിന്റെ അക്കൗണ്ടിൽ വാങ്ങി രോഗി

കൾക്ക് കൊടുക്കുക ഇവയെല്ലാമായിരു

ന്നു ബദറുൽ മുനീറിന്റെ ചുമതല.

തന്റെ

 കുഞ്ഞുനാളിലാണ് തന്റെ പിതാവ്

തന്നെ വിട്ടു പിരിഞ്ഞത്. അങ്ങിനെ തനിക്ക് അനാഥത്വം സ്വായത്തമായി. അനാഥനെന്ന ആനുകൂല്യത്തിൽ താൻ അനാഥാലയത്തിലെ അന്തേയവാസി

യായി. നീണ്ട ഒൻപത് വർഷത്തെ അനാഥാലയ വാസത്തിന് ശേഷം വിദ്യാഭ്യാസ ലക്ഷ്യങ്ങളൊന്നും നേടാൻ കഴിയാതെ പുറത്തിറങ്ങി. പഠിച്ച് വിദ്യാഭ്യാസ നിലവാരം നേടണം.സർക്കാർ തലത്തിൽ ഒരു സർക്കാർ അദ്ധ്യാപക

നാവണം എന്നെല്ലാമായിരുന്നു ബദറുൽ

മുനീറിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ ലക്ഷ്യം. ഇച്ഛിച്ചത് 

നേടാൻ കഴിയാതെ യതീം ഖാനയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയ ബദറുൽ മുനീർ

 മദ്രസ്സാ അദ്യാപകനായി ജീവിതോപാധി കണ്ടെത്തി. അതും യാദൃച്ഛികമായി.ബദ

റുൽ മുനീർ ഒരിക്കലും ഒരു മദ്രസ്സാ 

അദ്ധ്യാപകനാവണമെന്ന് ആഗ്രഹി

ച്ചിരുന്നില്ല. അല്ലാഹു തന്റെ കൈ പിടി

ച്ച് മദ്രസ്സയിൽ അദ്ധ്യാപകനായി നിയമി

ച്ചു എന്നാണ്  തനിക്ക് ചൊക്ലിയിൽ മ

ദ്രസ്സാ അദ്ധ്യാപകനായി ജോലി കിട്ടി

യതിനെ സംബന്ധിച്ച് ബദറുൽ മുനീർ 

പറഞ്ഞിരുന്നത്.

മുഹർറം പതിനൊന്ന് മുതൽ മദ്രസ തുറ

ന്ന് പഠനം ആരംഭിച്ചു.നല്ല കളി ചിരി തമാശയും കുസൃതിയുമുള്ള നല്ല പൂവ് പോലെയുള്ള മക്കൾ. അവർക്ക് വികൃ

തിയില്ലായിരുന്നു. പരസ്പരം അവർ തമ്മിൽ ആരുമാരേയും നോവിച്ചിരുന്നി

ല്ല.നിഷ്കളങ്കഥയുടെ പൂനിലാവ് പെയ്യു

ന്ന നല്ല മനസ്സുള്ള  മക്കൾ. അവർ  കുസൃ

തി പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ ബദറുൽ മുനീറിന്റെ  താളപ്പിഴകൾ മറന്ന് 

തന്റെ മനസ്സിൽ ആനന്ദത്തിന്റെ കണങ്ങൾ പെയ്തിറങ്ങുമായിരുന്നു.

 മഴ പെയ്യുമായിരുന്നു.

 

 

 

December-07|2025